Nga Freskida Miloti
Në rubrikën “Impakt Shëndet” të emisionit “Diagnozë”, autorja dhe moderatorja Freskida Miloti mirëpriti gazetarin, autorin dhe studiuesin e muzikës popullore shqiptare, Gazmend Agaj, i cili prej më shumë se tre dekadash është pjesë e gazetarisë shqiptare.
Me një rrugëtim që nisi në Radio Tirana dhe vijoi në Radio Televizionin Shqiptar, Radio Sport, Radio Ejani dhe në media ndërkombëtare, ai ka shërbyer gjithashtu për shumë vite si vëzhgues ndërkombëtar i proceseve zgjedhore në vende të ndryshme të Europës dhe Azisë, në bashkëpunim me organizata si OSBE/ODIHR, Instituti Demokratik Amerikan dhe ENEMO.
Një pasion tjetër i tij është kënga popullore shqiptare. Është autor i librit “Bilbilat e këngës popullore” dhe realizues i emisionit “Biofolk”, përmes të cilit promovon artistë dhe trashëgiminë muzikore shqiptare. Në intervistë ai foli për pasionin që e mban në profesion, për cilësinë në kohën e rrjeteve sociale, për ndikimin e udhëtimeve në ekuilibrin emocional dhe për rëndësinë e marrëdhënieve njerëzore në punë. 
“Më duket sikur kam filluar sot në media”
Pyetjes se çfarë e ka mbajtur kaq gjatë në një profesion me shumë sfida, ai i përgjigjet me një fjalë të vetme: pasioni.
Sipas tij, nëse e dashuron një profesion në dhjetë vitet e para, nuk ka më kthim pas. Edhe në periudhat kur është marrë me punë të tjera, ai nuk e ka lënë kurrë gazetarinë dhe ka gjetur gjithnjë një mënyrë për të vijuar.
Ndonëse pranon se gjithçka ka ndryshuar, teknologjia, formatet dhe mënyra e komunikimit, dashuria për profesionin, thotë ai, është e njëjtë si ditën e parë.
“Përshtatja me kohën, pa abuzuar me profesionin”
I ftuari tregon se sot po përpiqet të përshtatet me teknologjinë dhe me platformat e reja, sepse për të qëndruar në treg nuk ka rrugë tjetër.
Por përshtatja, sipas tij, nuk duhet të prekë thelbin. Edhe në YouTube, Instagram apo TikTok, ai është përpjekur të jetë i kufizuar aty ku duhet, pa u nisur pas viralitetit.
Ai rrëfen se e kujton me nostalgji edhe gazetarinë e shkruar. Një artikull i botuar në vitet 2006 apo 2007 i jep më shumë kënaqësi sesa një publikim i sotëm në rrjete sociale.
Ku dallohet profesionisti
Sot, thotë ai, mjafton të hapësh një kanal apo një profil për t’u quajtur gazetar apo influencues. Prandaj dallimi bëhet diku tjetër.
Profesionistët dallohen te vërtetësia e asaj që përcjellin, te serioziteti dhe te kërkimi paraprak, pra te verifikimi i burimeve. Asgjë nuk mund të publikohet pa qenë e konfirmuar.
Ai e ilustron këtë me një shqetësim të njohur për këdo që lexon online. Klikon një titull për një aktor të njohur dhe brenda gjen diçka krejt tjetër.
Sipas tij, titulli duhet të përshtatet me përmbajtjen. Kur titulli i një videoje apo interviste nuk ka lidhje me atë që vjen më pas, humbet audienca, dhe audienca është gjëja më e rëndësishme.
Besueshmëria, kapitali i një gazetari
Në rrugëtimin e tij mbi tre dekada, ai ka intervistuar emrat më të njohur të këngës popullore shqiptare, nga Bik Ndoja, Shyqyri Alushi, Luçie Miloti e Xhevdet Hafizi, te Merita Halili dhe artistët e brezit të ri.
Arsyeja pse dyert i janë hapur gjithmonë, thotë ai, është e thjeshtë. Ai nuk i ka zhgënjyer. Produkti që ka dalë pas çdo interviste është pëlqyer nga vetë artistët dhe kjo ka krijuar besim.
Ai tregon një moment që e ka prekur veçanërisht. Para pak muajsh, i biri i një prej këngëtarëve të mëdhenj e kontaktoi për ta falënderuar, pasi intervista e realizuar prej tij ishte e vetmja që familja kishte arritur të gjente e të ruante.
Puna e gazetarit, thekson ai, nuk bëhet kurrë vetëm. Ajo është gjithmonë bashkëpunim me njerëzit që intervistohen.
“Misionet ndërkombëtare, njohja e kulturave të tjera.”
Të udhëtosh është bukur, thotë ai, por të udhëtosh përmes punës është përvojë tjetër.
Misionet si vëzhgues ndërkombëtar e kanë çuar në vende ku ndoshta nuk do të kishte shkuar privatisht, si Gjeorgjia, Armenia apo Kirgistani. Në secilin prej tyre ka njohur kulturën dhe traditën përmes stafit vendas që punonte me misionet.
Përtej përvojës profesionale, ai thotë se ka fituar edhe një rrjet të gjerë miqsh nga shumë vende të botës, me të cilët komunikon edhe sot. Kjo përvojë i ka shërbyer gjithashtu për të mbajtur gjallë gjuhën angleze, në të folur dhe në të shkruar.
“Gjeorgjia, puna që solli qetësi dhe tetë kilogramë”
Nga të gjitha destinacionet, ai veçon Gjeorgjinë, ku ka qenë tri herë.
Qëndrimi më i gjatë ishte dy muaj, gjatë zgjedhjeve vendore. Aty, tregon ai me humor, mori tetë kilogramë, pa e kuptuar se si.
Shpjegimin e gjen te ritmi dhe te gjendja shpirtërore. Kishte një qetësi dhe një relaks që nuk i kishte pasur më parë, e shijonte punën, takimet dhe raportet e përditshme, dhe kishte krijuar miqësi me njerëz vendas.
Kjo përvojë, thotë ai, e ka bindur se ana financiare nuk ka aq rëndësi sa koha që kalon, puna që bën dhe njerëzit me të cilët i ndan momentet.
“Kënga popullore, një dashuri që nisi në adoleshencë”
Interesi për muzikën popullore nuk erdhi nga profesioni, por para tij.
Që në moshën 13 deri 15 vjeç ai ndiqte programet e muzikës popullore në Radio Tirana dhe në Televizionin Shqiptar. Kur nisi punën në Radio Tirana, e zgjodhi vetë këtë profil, sepse kishte njohuritë dhe dëshirën.
Ai sqaron se nuk e ka bërë këtë si specialist i mirëfilltë i muzikës tradicionale, por si gazetar që studion, prezanton dhe përcjell trashëgiminë.
Në vitin 1999 hapi programin “Shpirtin te kënga”, që e drejtoi deri në vitin 2007. Ideja lindi në një kohë kur radioja komunikonte me dëgjuesin përmes letrave dhe telefonit. Ai mendoi t’i sillte këngëtarët në studio, që publiku të kishte mundësi të fliste drejtpërdrejt me ta.
Nga intervistat te libri
Libri “Bilbilat e këngës popullore” u botua në vitin 2004, në bashkautorësi me gazetarin Albert Zholi.
Ai tregon se në atë kohë kishte intervistat e gatshme nga Radio Tirana, ndërsa ideja lindi pas një koncerti me dhjetë këngëtarë të vitit. Intervistat u zbardhën dhe u shoqëruan me profile të artistëve.
Sot ai mendon të kthehet te një botim i ri, ndoshta me titullin “100 në Biofolk”, ku intervistat të shoqërohen me analiza të shkurtra, biografi dhe fotografi. Sipas tij, libri i jep intervistës një jetë tjetër, më të qëndrueshme se një publikim online.
Këshilla për gazetarët e rinj: profilizohuni.
Një nga mesazhet e tij më të qarta gjatë intervistës ishte nevoja për specializim.
Sipas tij, një gazetar nuk mund të mbulojë njëkohësisht mjekësinë, ekonominë, politikën dhe sportin. Kalimi nga një fushë në tjetrën e bën punën sipërfaqësore.
Ndjekja e një drejtimi të vetëm, thotë ai, është rruga e suksesit.
“Marrëdhëniet njerëzore dhe puna në ekip.”
Pyetjes se sa rëndësi kanë marrëdhëniet në punë, ai i përgjigjet se ato kanë ndikim të drejtpërdrejtë edhe në aspektin emocional e psikologjik.
Nga përvoja me misionet ndërkombëtare, ku ka punuar me kolegë nga rreth dhjetë kombësi të ndryshme, ai ka mësuar se produkti i mirë vjen vetëm nga një marrëdhënie e mirë brenda ekipit.
Ai thekson se përpiqet t’i ruajë marrëdhëniet e mira pavarësisht ndryshimeve në karakter apo profil, dhe se kur zgjedh me kë të bashkëpunojë, shikon në radhë të parë nëse ka përballë një njeri të mirë e korrekt. Profesioni, sipas tij, mësohet me kohën.
“Falënderim për mjekët dhe për mjekun e familjes”
Në pjesën e fundit të bisedës, i ftuari falënderoi të gjithë mjekët që i përkushtohen shëndetit të njerëzve me pasion, duke e cilësuar një profesion të vështirë që jep rezultat vetëm kur bëhet me dëshirë.
Ai përmendi në mënyrë të veçantë mjekun e familjes së tij, Kujtim Zara, të cilin e konsulton i pari sa herë ka nevojë dhe të cilit i beson, sepse i thotë gjithmonë të vërtetën dhe pranon kur diçka nuk e di.
Intervista e plotë mund të ndiqet në rubrikën “Impakt Shëndet” të emisionit “Diagnozë”, nga autorja dhe moderatorja Freskida Miloti, në A2 CNN.
